Το γραφικό νησάκι, στα φθινοπωρινά πλάνα, είναι η ακριτική Ψέριμος, γνωστή και ως «Κάπαρη» του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων. Ένας επίγειος παράδεισος που λίκνίζεται αισθησιακά στα νερά του νοτίου Αιγαίου, ανάμεσα στην Κάλυμνο και την Κω, δίπλα στα μικρασιατικά παράλια.
Το μικρό αυτό νησί κοσμείται από έναν πανέμορφο οικισμό, τα Αυλάκια, ο οποίος αποπνέει τη νησιωτική αύρα, τη λιτή αρχιτεκτονική και τη φωτεινότητα του Αιγαίου. Ριζωμένος απ’ άκρη σ’ άκρη πάνω σε μια τεράστια, πανέμορφη παραλία με λευκή, ψιλή άμμο, αρμυρίκια και απίθανα καταγάλανα νερά, βρίσκεται μόλις λίγα μέτρα από την αποβάθρα. Είναι η μοναδική κατοικημένη περιοχή του νησιού, η οποία ξανανιώνει τους θερινούς μήνες, προσφέροντας στους ταξιδιώτες ομορφιά, ζωντάνια και όλα τα καλά της αιγαιοπελαγίτικης φιλοξενίας. Η κατάφυτη αυτή νησίδα, πλημμυρισμένη με τα αρώματα της κάπαρης, καταφέρνει να παραμείνει ένα αλώβητο καταφύγιο ηρεμίας στο αρχιπέλαγος, μακριά από την υπερβολική τουριστική ανάπτυξη.
Απλώνω την πετσέτα μου προσεκτικά πάνω στη μαλακή, λευκή και ψιλή άμμο της παραλίας, με φόντο τα διάσημα πειρατικά σκάφη στην αποβάθρα. Κοιτάζω γύρω μου το γαλήνιο νησιωτικό τοπίο, ντυμένο στο απόλυτο λευκό και το μπλε, με τα λιγοστά παραδοσιακά ταβερνάκια, και αρχίζω να βαδίζω αργά μέσα στα συγκλονιστικά νερά της Ψερίμου. Εκεί, ανάμεσα σε ψαράκια και κοχύλια, βιώνω την απόλυτη ηρεμία και τη βαθιά αίσθηση της χαλάρωσης μέσα στην ανέγγιχτη φύση. Είναι ένα ανεπανάληπτο, παρθένο καταφύγιο μακριά από τις εντάσεις της καθημερινότητας, ένας τόπος στον οποίο θέλεις να επιστρέφεις πάντα, με μοναδικό σκοπό να βρεις τον εαυτόν σου.
ΘΕΑΝΩ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΕΣ:
https://e/.wikipedia.org
Φωτ. Θ. Βλασοπούλου
Χρονογραφήματα 